بچه که بوديم وقتي يه نفر ميگفت “عزيزم”
سريع ميگفتيم برات پشکل بريزم؟
بعدشم هار هار ميخنديديم غافل از اينکه رسما خودمون رو به بُز تشبيه کرديم!
يه همچين بچه هاي داغون و خجسته اي بوديم!!